این خوبه که همسر مرد یا زنی باشید که بسیار قانع و موقعیت شناسه! اهل درکِ و میفهمه چه زمانی خواسته های ضروریشُ بیان کنه. خوبه که همسر آدم با تمام وجود آدمی رو درک کنه. اما اینکه بر اساس یه برنامه ریزی هایی سعی دارید همسرتون رو سورپرایز کنید و اون از این کارتون ناراحت شه ی قدی ازار دهندست! برای هردو طرف. بزار راحتر بگم خانم شما مدت هاس به دنبال خرید یک انگشتر جواهره که بالاخره به صورت تصادفی پشت یکی از ویترین طلافروشی ها اون چیزی رو ک میخاد پیدا میکنه و این انگشتر قیمت بالایی داره که فعلا از وسع مالی شما به دور. خانمتون این موضوع رو پنهون میکنه ولی شما در ت

وقتی به همسرتون ی کاری میسپارید که اون به نحو احسن انجام میده، ازش تشکر کنید. بی نهایت توجه به کار انجام شده و وقت گذاشته شدش برای شما باشین بهش بگین ک ممنونید بهش بگید از بس توانایی انجام کار های بزرگ رو داره ک شما بهش اعتماد میکنید و به خاطر نبود وقت، کارها رو ک وظیفه ی خودتونه انجام بدین ب گردن اون محول میکنید. بهش بگیدُ ازش صمیمانه تشکر کنید. + تشکر ها و قدر دانی های شماست که موجب می شود همسرتات ترغیب به انجام آن دسته از اموری شود که به تنهایی از انجام آن ناتوانید. و نیازمند کمک و حضور اوست. پس برای کوچکترین، و جز به جز از قدم هایی که برای شما بی هیچ ه

اگر دلتون میخاد لحظه ب لحظه از جایگاه همسرتون و حضورش رو بیرون از منزل جویا شین، اگر دلتون میخاد بدونید در حال انجام چه کاریه، با چه کسی در رفت و آمدِ و با چه کسایی در ارتباط، بدونین شما هم باید این خصلت ها رو داشته باشینُ قدم به قدم هایی که بر میدارین براش بدون اینکه حتی اون بپرسه و یا بخاد بدونه بگین. این عمل با اینه شما از اون اجازه بگیرین بسیار تفاوت داره. درواقع شما با این کار اونو در جریان کلیه امور خودتون قرار میدین. انجام اون سری از کارهایی که اگر خودتون جای همسرتون باشید واقعا دلتون میخاد از همه ی کارهاش با خبر باشید. هیچ زن و یا هیچ مردی نباید به

در طول روز افکار زیادی مهمان ذهن ها میشن! افکاری ک ممکنه شما رو ساعاتی پرت کن از عالم واقعیت! این افکار هر چه که هستند نباید حتی در عالم خیال هم شما رو از چیزی دور کنند ک کمی به سمت وهم و خیالاتی سوق داده میشین ک خوشایند نیست. شاید در نگاه اول با خودتون بگین فکر کردن ب چیزهای محال، فکر کردن ب حسرت ها، ب گذر زمان باعث چه مشکلی میشه؟! یا اصلا کجاش بدِ؟ اما میدونید شما اجازه ندارید حتی در فکر و خیال هم جز به همسرتون و گذروندن رویا با اون ب چیز دیگه ای فکر کنید؟ اگر غیر این باشه، اسمش ی خیانتِ فکریه. شما متعلق به همسرتونید، ب کسی ک باید برای اون تشنه باشین، بر

آدم ها برای انجام هر کاری نیاز ب این دارن ک یکی اونا رو حمایت کنه. از نظر مالی، روحی، معنوی، اصلا از ساده ترین نظر تا محکمترین دلیل! نیاز دارند ک وقتی در اواخر انجام ی کاری کم میارن، تکیه ب اون حامی و مشوق زندگیشون بزنن ک کم نیارن. ادامه بدن، درجا نزنن! اما این حامی کیه و چقدر حضورش پر رنگ باید باشه مسئله ی مهم این بحث ماست. حامی ی فرد، در زندگی متاهلی قطعا باید همسر و شیریک زندگی اون باشه. چرا ک نیازمند ارائه تمامی حس های واقعی و حمایت های درونی و بیرونی از جانب همسرِ. نه به خودتون و نه به همسرتون اجازه ندید ک کسی غیر شما این نقش مهم و بسیار ضروری رو برعهده

ادم ها توو زندگی مشترک سعی بر ازمایش طرف مقابلشون دارن. این کارُ با ترفند های مبتکرانه و یا خیلی ساده انجام میدن و باید بسیار ب عقوبت کار فکر کنند. از هر نظر. اگر به شریک زندگیتون مشکوکین، یا به هر نحوی بهش بی اعتماد، از خودش بخواین ک این سقف سخت اعتمادی که خواسته یا ناخواسته آوار شده رو بسازه. و زمان اون فرا نرسیده که خودتان دست ب کار شین برای آزمودنش. شریک زندگیتون باید هر چه تلاش و توان در وجودش داره بکار ببره تا حتی شده یک گام ولی ب سمت اعتماد پیش برید. و از طرفی سعی کنید در گذشته وی هر خاطره و عمل زشت و ناپسندی بوده ک موجب آزار شما شده فراموش کنید چرا ک

قشنگترین حس دنیا، آرامش دو سویه در یک زندگی و در یک رابطست....

همین ی جمله کافیه...